Home

Schandalig lang niets op m’n blog gezet. Hoe meer tijd er verstrijkt, hoe meer ik weer meemaak, wat het weer lastig maakt om te kiezen wat ik zal schrijven. Er is zoooveel  te vertellen.
We zijn al een paar weken geleden verkast naar ons appartement op Cape Road. Dat is heel dicht in de buurt bij Marks huis, dus ik doe weer boodschappen in mijn eigen ‘hood’  :-) Er is inmiddels ook een wisseling van de wacht geweest. Enieke is vertrokken vorige week en Annelies is gearriveerd. Weer een soort van nieuwe start dus.
De tijd gaat nu razendsnel. Ik ben begonnen aan mijn laatste werkweken bij Ubomi. Ik vind het haast niet voor te stellen dat ik over een paar weken deze plek en al deze lieve mensen verlaat. Dat gaat nog pittig worden.

Hallo lieve allemaal,


Ik ben sinds afgelopen maandag weer in mijn oude vertrouwde stad beland, Port Elizabeth. Fijn om weer terug te zijn. Ik ken de stad, ik weet de weg, ik ken er veel mensen, ik merk meteen weer de PE-vriendelijkheid op. Ik begin me bijna een inwoner van Zuid-Afrika te voelen zo!

Toch voelt ook dit weer een beetje als een nieuwe start. Ondanks dat ik de stad en het project ken, zijn er een hoop dingen anders. Ik woon niet meer bij Mark en zijn gezin. Ik woon nu samen met Manon, Enieke en Lieke in Bluewater Bay. Daar zullen we de komende twee weken verblijven, daarna verkassen we naar een huisje iets dichter bij Mark. Bluewater Bay ligt helemaal aan het einde van de baai van PE en -heel luxe- als je hier de straat oversteekt loop je zo de duin over en sta je op het strand!

Hi everybody,

Zoals jullie wel weten ben ik aan het reizen. Heb t echt heel erg naar mn zin!! Helaas bijna nergens internet en ook nu heb ik maar heel even. Maandag ben ik terug in PE en dan zal ik een uitgebreid reisverslag er op zetten. Met foto's natuurlijk! Het gaat iig goed met mij, doe veel leuke dingen en ontmoet veel leuke mensen. Tot gauw allemaal!

xx

Zo. Project Wenthworth is afgesloten, het nieuwe jaar is ingeluid en project reizen kan beginnen. Ik heb een leuke en interessante maand hier in Durban gehad. Voelt toch weer een beetje gek om hier nu weg te gaan. Weg van ons huisje, weg van Jenny en haar familie. Weg van de vrijwilligers en weg van de stad. Dat laatste vind ik niet zo heel erg. De grote afstanden die je hier moet afleggen om ergens te komen, geen eigen vervoer hebben, gedeeltes die je moet vermijden omdat ze gevaarlijk zijn. Dat ga ik allemaal niet missen. Morgen halen we een huurauto en kan het gevoel van vrijheid met het 'on the road' zijn beginnen. We gaan eerst naar St Lucia. Daarna gaan we wrsch langs de Wild Coast rustig aan richting Port Elizabeth. Beetje bijkomen van 2 maanden hard werken en alle indrukken. En weer opladen voor nog 2 maanden. Hierbij nog wat foto's van onze muurschildering en het afscheid. 

Ik had een enorme lap tekst in de wacht staan, maar we hadden met kerst geen internet en daarna ben ik ziek geworden. Ben ik nog steeds, maar de koorts is gelukkig wat gezakt, dus toen dacht ik; laat ik mn blog eens uploaden. Helaas pindakaas.. alles weg!
Ik zal proberen het een en ander te reproduceren. 

De tijd gaat zo snel! Ik zit inmiddels al weer in mijn laatste week van mijn project hier in Durban. December is wel een bijzondere maand. Alles hier staat in het teken van kerst. Dat is aan de ene kant heel leuk om mee te maken, aan de andere kant vind ik het ook wel eens jammer. Er is minder focus op het werk.

Wat hebben we zoal gedaan?
Vorige week hebben we een Christmas Party georganiseerd, dat was erg leuk. Elke vrijwilliger van de Trauma Unit mocht 10 kinderen uitnodigen. Kinderen van ouders die bij de Unit bekend zijn door casussen, of kinderen die zelf slachtoffer zijn van geweld. Een goede zaak dus.

Hallo allemaal,

Hoogste tijd voor een update. Ik ben namelijk inmiddels verhuisd naar Durban waar ik de komende maand werkzaam ben bij het Wentworth Victim Friendly Centre, alias the Trauma Room. 
Ik ben al anderhalve maand in ZA, maar ik heb weer een totaal nieuw leven hier. Het is zo anders als in P.E!

Ik woon nu samen met Manon in een 'granny flat'. Dat is een bijgebouwtje bij een woonhuis. Veel gezinnen hier hebben een extra huisje op hun erf, waar dan meestal oma in woont. We verblijven bij het huis van Jenny, de projectleider. Het huisje is echt van alle gemakken voorzien en als je de schuifdeur opendoet loop je zo naar het zwembadje in de tuin (-: Geen lekkere gekookte diners meer van Mark dus, maar zelf koken. Is ook wel weer fijn, maar een combi van beide zou ideaal zijn (-;

Hallo allemaal,

Overmorgen vlieg ik alweer naar Durban, naar het volgende project. Steffi en Funs zijn vanochtend vroeg al vertrokken. Zij gaan de komende maand nog samen reizen. Het voelt een beetje vreemd dat de mensen waarmee ik dit avontuur ben begonnen nu niet meer in beeld zijn.
Als ik straks terug kom zal de setting heel anders zijn. Andere vrijwilligers en een andere accomodatie, want Mark kan niet 4 extra mensen huisvesten in zijn huis.

Er zijn nog een aantal leuke en interessante dagen geweest op het centrum die ik graag met jullie deel.
Afgelopen week was de laatste week dat het centrum het reguliere programma draaide voor de zomervakantie. Er waren allerlei afsluitingen en festiviteiten, waaronder Parent's Day. Op deze dag worden alle ouders/verzorgers van de Educare-kinderen uitgenodigd om naar het centrum te komen.

Molweni!  (= Hallo iedereen in Xhosa)

Doordeweeks is er werk aan de winkel op het centrum, maar in het weekend ben ik vrij. Tijd om leuke dingen te doen dus! Het leek me leuk om iets te vertellen van mijn bezigheden van de afgelopen twee weekenden. Vorig weekend zijn Steffi, Funs en ik naar Tsitsikamma geweest, een natuurgebied op 1,5u rijden van P.E. Het is een nationaal park waar je prachtig kunt wandelen en allerlei avontuurlijke activiteiten kunt ondernemen. Er zijn meerdaagse hikes, je kunt via kabels tussen de bomen of boven de rotsen glijden en je kunt er de hoogste bungeejump ter wererld maken.

Wij hebben een prachtige hike gemaakt langs de kustlijn die uitkwam bij een waterval. Daar aangekomen aarzelde ik niet om een duik te nemen. Het water was heel koud, maar wel heel verfrissend!

Op de terugweg ontdekte Steffi ineens dolfijnen in de zee. We zagen er wel 50 voorbij zwemmen. Echt prachtig om te zien. 

Allereerst: dank voor al jullie reacties! Vind ik echt heel erg leuk om te lezen.
Daarnaast wil ik nogmaals iedereen bedanken die mij financieel heeft gesteund in mijn avontuur! 

Ik ben alweer op de helft van deze maand. Deze en volgende week ben ik nog werkzaam bij Ubomi en dan vlieg ik naar Durban voor mijn andere project.

De dagelijkse gang van zaken op het project is steeds duidelijker. Ik kom binnen en weet wat er voor die dag zo ongeveer op het programma staat. Ik pak dingen aan waar nodig en draai mee met alle activiteiten. Het werktempo ligt hier over het algemeen wat lager dan in Nederland. Daarmee bedoel ik dat iedereen relaxed is en zijn ding doet. Slowly but steady. Ik kan daar nu al aardig in meegaan, maar ik merk dat ik soms in mijn enthousiasme nog weleens ga 'rennen'. En dan is het maar de vraag of wat ik doe ook echt iets is wat anderen ook leuk en/of belangrijk vinden (-;

Toch gelukt om wat te uploaden :-)

Week 1 is bijna voorbij. Hoogste tijd om de eerste ervaringen op mijn weblog te zetten. Ik had er eerder nog geen puf voor, want al die nieuwe indrukken kostten zoveel energie.
Ik weet haast niet waar ik moet beginnen, want er is zoveel gebeurd deze week! 

Samen met mijn medevrijwilligers Steffi en Funs woon ik bij Mark en zijn gezin, de projectleider van Ubomi Obutsha (=nieuw leven). We zijn hier heel hartelijk ontvangen en ondanks dat ik moest wennen aan het feit dat ik ineens bij een gezin woon, begin ik hier steeds meer mijn draai te vinden. 
Ik woon in een rustige (blanke) buitenwijk van Port Elizabeth, in een fijn huis met zwembad in de tuin :-) Daar heb ik helaas nog niet in gezwommen, want de weerstemperatuur is nog niet echt zwemwaardig geweest. Port Elizabeth is de stad van de wind. Het waait hier bijna elke dag behoorlijk hard, waardoor de gevoelstemperatuur lager is.

Hallo allemaal!

Welkom op mijn weblog. Over 2 weken vertrek ik naar Zuid-Afrika. Ik vind het reuze spannend, maar heb er ook ontzettend veel zin in.
Momenteel ben ik nog druk met de laatste voorbereidingen voor vertrek en tegelijkertijd ben ik steeds meer dingen aan het afronden. Afgelopen vrijdag was mijn laatste werkdag op de BSO. Ik ben overladen met lieve woorden en attenties. Met een heel tevreden en voldaan gevoel ging ik naar huis!
De komende week concentreer ik me op alle kleine dingetjes die nog geregeld moeten worden. Daarnaast probeer ik de nodige quality time door te brengen met vriendinnetjes,familie en mijn lief. Nu het nog kan! :-)

Ik hoop met zekere regelmaat jullie op de hoogte te kunnen houden van mijn bezigheden en ervaringen in Zuid-Afrika. Schroom ook niet om zelf te mailen! Ik verneem graag hoe het iedereen vergaat.

Tot blogs,

x Kim.